๐ ๐ฒ๐ฑ๐ฒ๐๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ฒ๐ฟ ๐๐ถ๐น ๐ฝ๐ฒ๐ฟ ๐ฑ๐ถ๐ฟ๐ฒ๐ฐ๐ ๐๐๐ผ๐ฝ๐ฝ๐ฒ๐ป: ๐๐ฎ๐ ๐บ๐ฎ๐ด ๐ฒ๐ป ๐๐ฎ๐ ๐ธ๐ฎ๐ป?
Vanochtend kreeg ik een appje van een klant. Een van haar medewerkers had opgezegd. Ze zat er helemaal doorheen en wilde per direct stoppen met werken.
Mijn klant baalde. December is de drukste maand van het jaar. โWat is nu handig?โ, vroeg ze. โ๐๐ฎ๐ป ๐๐ฒ ๐๐ผ๐บ๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐๐๐ผ๐ฝ๐ฝ๐ฒ๐ป, ๐ผ๐ผ๐ธ ๐ฎ๐น ๐ต๐ฒ๐ฒ๐ณ๐ ๐๐ฒ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ผ๐ฝ๐๐ฒ๐ด๐๐ฒ๐ฟ๐บ๐ถ๐ท๐ป? ๐ ๐ผ๐ฒ๐ ๐ถ๐ธ ๐ต๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐ฑ๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐ฎ๐ฎ๐ป ๐ต๐ผ๐๐ฑ๐ฒ๐ป?โ
Juridisch is het antwoord helder. Een medewerker mag niet per direct stoppen. De werkgever mag haar houden aan de opzegtermijn.
๐ ๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐ฑ๐ฎ๐ฎ๐ฟ๐บ๐ฒ๐ฒ ๐ถ๐ ๐ต๐ฒ๐ ๐ฝ๐ฟ๐ผ๐ฏ๐น๐ฒ๐ฒ๐บ ๐ป๐ถ๐ฒ๐ ๐ผ๐ฝ๐ด๐ฒ๐น๐ผ๐๐. Want wat als iemand zรณ op is, dat ze zich ziek meldt zodra je haar laat blijven?
Dan krijg je als werkgever te maken met:
- loondoorbetaling tijdens ziekte
- minder of geen inzetbaarheid
- extra druk op het team
- รฉn alsnog een capaciteitsprobleem
Dus wat kies je? Vasthouden aan een opzegtermijn, maar met risico op uitval? Of loslaten en het direct ontstane gat accepteren?
Het is een klassiek werkgeversdilemma: ๐ท๐ฒ ๐บ๐ฎ๐ด ๐ต๐ฒ๐ ๐ฒ๐ป๐ฒ, ๐บ๐ฎ๐ฎ๐ฟ ๐ต๐ฒ๐ ๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐ฒ ๐ถ๐ ๐บ๐ถ๐๐๐ฐ๐ต๐ถ๐ฒ๐ป ๐๐ฒ๐ฟ๐๐๐ฎ๐ป๐ฑ๐ถ๐ด๐ฒ๐ฟ.
Wat heb ik geadviseerd?
We hebben samen gekeken naar de risicoโs aan beide kanten. Mijn advies was uiteindelijk: maak duidelijke, korte-termijnafspraken die werkbaar zijn voor beiden. ๐ญ๐ผ๐ฟ๐ด ๐ฑ๐ฎ๐ ๐ฑ๐ฒ ๐บ๐ฒ๐ฑ๐ฒ๐๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ฒ๐ฟ ๐ผ๐ฝ ๐ฒ๐ฒ๐ป ๐๐ฒ๐ฟ๐ฎ๐ป๐๐๐ผ๐ผ๐ฟ๐ฑ๐ฒ ๐บ๐ฎ๐ป๐ถ๐ฒ๐ฟ ๐ธ๐ฎ๐ป ๐ฎ๐ณ๐ฟ๐ผ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ป, ๐๐ผ๐ป๐ฑ๐ฒ๐ฟ ๐ต๐ฒ๐ ๐๐ฒ๐ฎ๐บ ๐๐ฒ ๐ผ๐๐ฒ๐ฟ๐ฏ๐ฒ๐น๐ฎ๐๐๐ฒ๐ป.
Zo hou je grip, toon je goed werkgeverschap en voorkom je escalatie.
Juist dit zijn de momenten waarop strategisch HR het verschil maakt. Niet alleen sturen op regels, maar op wat werkt voor jouw bedrijf, je team en je medewerker.
Heb jij een vergelijkbare situatie in je praktijk of kantoor? Ik denk graag met je mee. Stuur me een bericht!

